خانه ما روی سنگها به دنیا آمده بود ۱
  
 شعرهای گذشته مبارک نصیری
 
آذر 1384
ش ی د س چ پ ج
      1 2 3 4
5 6 7 8 9 10 11
12 13 14 15 16 17 18
19 20 21 22 23 24 25
26 27 28 29 30    
 
آرشیو

ماسک کوچک کننده بینی ماسک کوچک کننده بینی
ماسک چندکاره مخصوص بینی
پاک کننده، کوچک کننده و فرم دهنده
شامپو رفع سفیدی مو
بیش از 15 سال جوان شوید
با این شامپو دیگر نیازی به رنگ مو ندارید
X
تبلیغات در بلاگ اسکای
 
یکشنبه 6 آذر ماه سال 1384
رشید

                    « رشیدکلاس چهارم ابتدایی بود»                                       

با گونه های برآمده

دست هایت را

می گشایی

و برای من

از سفره ی خانه

نان می آوری!

بر می گردی

ودر شیب درّه

دنبال کتاب هایت

                    می دوی!

 سطر،سطراین خاطره ها                         دویده ام                                                                                                                                                                                                                                                                      

آه

آن روز

مدرسه

توی غروب دهکده

روی زمین سرد 

 مانده بود!

نام تو را

بر زبان می آورم

و برای تو نماز

             می گزارم!

                 ***                        10/2/1382


 
یکشنبه 6 آذر ماه سال 1384
دوباره‌ی آدم

درجشن درخشنده ترین ستارگان آسمان،

پیامبر مهر

در سینه ها

             می‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌دمد!

چشمه ای روشن

ناپاکی هارا

             می زداید!

و خط هایی

برسقف غارها

در دل

چراغی می افروزد!

ومی‌خوانیم

تابرخردمندانمان یبفزاید

وکشت می‌کنیم

تادرختان بارور

                برزمین بروید

جا پای فرشتگان

روی زمین

توی همین کوچه ها 

 پیداست!

 بعدها

زمین

پرمی شودازآدم های گرسنه

درختان می میرند

وجاپای فرشتگان

روی سنگلاخ «حوا» 

می ماند!

آن‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌گاه

پیامبری‌‌‌ دیگر

ما را

به آسمان 

 فرامی‌خواند!

زیر درختانی باشکوه

باآب‌ های جاری

برای همیشه 

 اززمین بریده می شویم !

دلم

برای دوباره ی آدم

برای یک ذرّه گناه 

 می سوزد !

                  ***                       3/4/1381


 
یکشنبه 6 آذر ماه سال 1384
سرّ نی

«برای دکتر عبدالحسین زرین کوب»

تو

کیستی؟

از که آموختی؟

چراغ فراروی تو را 

که افراخت؟

که« پله

            پله

                 تا ملاقات خدا»

از«کوچه ی رندان»

به« نردبان آسمان»

                    رسیدی!

نه برخداوندان بیگانه

                       تاختی

ونه برمسند‌ نیاکان

معتکف شدی!

چوب تکفیر

برهویّت تو

            کشیدند!

چراغ بی دانشان

به جنگ آفتاب

                 آمده بود!

«سرّ نی» ببین

حکایت مولانا

و معاندان بی تدبیر!

                   ***                           20 /3/1381«آبدانان»


 
یکشنبه 6 آذر ماه سال 1384
پیش ازما

 

مرد

می داند

شعرهایش

حرف های تکراری است

این را

کسی دیگر

یک روز

پیش ازما

           گفته بود.

آفتاب

غروب کرد

خورشید دمید

و روز

مثل همیشه

سرگردان ماند!

دلم

می خواهد

توی تاریکی راه بروم

 توی خواب

و بدون عینک

کتاب بخوانم!

خدا هم

مثل خیلی ها

این روزها 

 تکراری شده است!

کی بود

می گفت:

«دین وقتی از بین می رود

که خانه اش را

آباد کرده باشند!»

همیشه

توی حرف های قدیمی ها

آدم

یک جوری

دلش تنگ می شود!

بگذار

امروز

خودمان را بجنگیم

اوهم

پیدایش می شود.

این را

کسی دیگر

یک روز

پیش ازما

        گفته بود!

                   ***                             25/3/1381«آبدانان»


   1      2      3      4      5    >>
برای عضویت در خبرنامه این وبلاگ نام کاربری خود در سیستم بلاگ اسکای را وارد کنید
نام کاربری
 
تعداد بازدیدکنندگان : 8061


Powered by BlogSky.com

عناوین آخرین یادداشت ها
مبارک نصیری متولد ۱۳۳۱ ساکن آبدانان - شاعر
شناسنامه کامل من...